Nedir
- Ledger'ın defterinin sohbetle bedeninde var edilmesi.
- Stanislavski'nin rol biyografisi yönteminin eşlikli uygulaması.
- Geçmiş, istek, beden, ton — tutarlılık denetimi.
- Çekim boyunca süren bir geliştirme egzersizi.
Oyuncu (Karakter Netlik) Koçluğu
// senaryonun yazmadığı yerSenaryo, karakterin hayatından sahneler seçer.
Karakterin "geri kalan hayatı" sahneye SENİNLE girer.
Bu sayfa oyuncular için. Oynadığın karakterin içine girme sürecini birlikte çalıştığımız paketi anlatıyor. Bu paket, High Performer Koçluğu'nun ilk uzmanlık dalı.
İki sahne arasında karakterin kim?
Repliklerin yazılı. Sahnelerin yazılı. Ama karakterin iki sahne arasındaki hayatı yazılı değil: o sabah nasıl uyandı, kapıdan girmeden hemen önce ne düşünüyordu, yalnız kaldığında nasıl oturuyor, kimse bakmıyorken yüzü ne yapıyor?
Bu soruların cevabı sende yoksa, karakter yalnızca yazılı satırlarda var olur — satır bittiği an karakter de durur. Seyirci bunu adlandıramaz ama hisseder; kamera yaklaştıkça daha net hisseder.
Aynı repliği iki oyuncu söyler: birinde replik bir cümledir, ötekinde kendine has bir değerler seti sonucu "yapılan seçimlerle" büyümüş bir karakter bütününden çıkar.Bu, düşünmesi çok çekici bir konu değil mi? Zaten bunun için oyunculuğu sevmiyor musun?
Meryl Streep'in deyimiyle: oyunculuk başka biri olmak değildir — görünüşte farklı olanın içindeki benzerliği bulmak, sonra orada kendini bulmaktır.
Bu bir oyunculuk dersi değil
Oyunculuk eğitimlerin ile zanaatı edinirsin: diksiyon, sahne, kamera önü. Yönetmen sahneyi kurar. İkisi de kendi işini yapar; benim işim ikisi de değil.
"Bu insan kim?"Bu bir teknik sorusu değil, bir netlik sorusudur. Ve netlik anlatılarak gelmez — insanları dönüştüren koçluk tekniği metodlarını uyguladığımız brain storming'den gelir.
Bu ayrıca bir koçluk hizmeti değil; koordinatör bir koç ile deneyimli oyuncu sohbeti. Oynadığın karakterin boş kaldığını düşündüğün veya fark ettiğin alanlarda bir netleştirme sohbeti. Çekimde veya hazırlık sürecinde benimle paylaşacağın bir geliştirme egzersizi.
Bu masaya tek bir ünvanla oturmuyorum. Koçlukta ADHD gibi yoğun çalışan zihinlerle çalışıyorum; birbirinden çok farklı karakter yelpazesinden insanla her hafta muhatabım — insan okumak benim günlük işim. Pazarlama tarafında her ürünü tek tek konumlandırarak çalıştım; konumlandırma da aynı soruyu sorar: bu kim, neyin yanında, neyin karşısında duruyor. Mimarlıktaki asıl uzmanlığım koordinatörlük — ayrı disiplinlerin parçalarını tek tutarlı bütüne oturtmak. Karakter işi de budur: geçmiş, istek, beden, ton — hepsi tek insanda tutarlı duracak.
Karakterin yazan tarafta nasıl kurulduğunu, nerelerinin bilerek boş bırakıldığını senarist arkadaşlarımdan dinlediğimde, bunu #netlikkocu üzerinde görebilmek beni çok heyecanlandırdı. Bu paketin varoluş sebebi bu.
Stanislavski, sahnesi iki dakika olan karakter için bile senaryoda yazmayan hayatın çıkarılmasını isterdi. Bu sohbet, kelimenin tam anlamıyla, Stanislavski'nin verdiği bu ödevin eşlikli yapılmasıdır. Karakter Koçluğu #netlikkocu yaklaşımı ile buradan icat oldu. Araçları da onun: "verili koşullar" ve "sihirli eğer": "bu koşullarda ben olsam ne yapardım?"
Uta Hagen'in dokuz sorusu
"Respect for Acting"'deki 9 soruyu benzer amaçla kullanabilmen için yeniden hatırlayalım:
Uta Hagen'in karakter çalışmasını indirgediği sorular ▼
1Kim'im? Ad, yaş, beden, geçmiş, değerlerim, kendime dair inançlarım.
2Saat kaç? Yıl, mevsim, gün, günün hangi anı.
3Neredeyim? Ülke, şehir, mahalle, bina, oda.
4Etrafımda ne var? Nesneler, hava, sesler, insanlar.
5Verili koşullarım ne? Geçmişte ne oldu, şu an ne oluyor, ne bekliyorum.
6İlişkilerim ne? Bu insanlarla, bu mekanla, bu olaylarla bağım.
7Ne istiyorum? Bu sahnede — ve bütün hayatımda.
8Önümde ne engel var? İstediğimle aramda ne duruyor.
9İstediğimi almak için ne yapıyorum? Taktiğim, eylemim.
Ivana Chubbuck da 12 adımının merkezine aynı türden soruları koyar: hedef, engel, "moment before" — sahneden hemen önceki an. Dikkat et: hiçbiri sana cevap vermiyor, soru soruyor.
Zirvenin karakter yöntemi zaten bir soru listesi. Eksik olan liste değil — o soruları sana tek tek soran, cevabı derinleştiren, tutarlılığı sınayan biri. Çoğu oyuncu bu çalışmayı tek başına yapmaya çalışır. Tek başına yapılınca da çoğu soru hiç sorulmadan kalır — çünkü içeriden bakanın, kendi boşluğunu görmesi pek kolay değil.
Ledger'ın defteri
Bilmeyene anlatayım, bilene hatırlatayım: Heath Ledger, Joker'e hazırlanırken haftalarca bir otel odasına kapandı ve bir defter tuttu. Karakterin sesi, düşünceleri, nelere güldüğü, neye inandığı — Joker'in senaryoda yazmayan hayatının tamamı o deftere yazıldı. O defter bugün belgesellerde gösteriliyor; oyunculuk tarihinin en bilinen hazırlık belgelerinden biri. O performansın arkasında o defter var.
Senin defterin benim.
Otel odasına kapanıp yazmayı seviyorsan, bu harika — yap. Ama bunu yapamıyorsan, ya da yazma insanı değilsen, ben senin için hazırım. Day-Lewis, My Left Foot'ta çekim boyunca tekerlekli sandalyeden çıkmadı; Lincoln'de aylarca karakterde kaldı. Bunu yapmakta zorlanman kadar doğal bir şey yok — set temposu, aile, ikinci iş buna izin vermez. Bu sohbet, o idealin sürdürülebilir halidir: hayatını karaktere teslim etmeden, karakterin hayatını netleştirirsin. Çıktısı da elle tutulur — fark etmek seni onu anlamaya götürür, fark ettiğin an, bunu sete yanında götürürsün.
De Niro, Taxi Driver için gerçek taksi ruhsatı aldı, gece vardiyasına çıktı. Ben de bazı hafta sonları gece takside olurum.
İç dünya cevapları sende netleştikçe duruş, yürüyüş ve ton kendiliğinden değişmeye başlar. Biz sadece tutarlılığı yoklarız — sahnede yaptığın seçim, karakterin yaşamından bir an mı?
Bu sohbetlerin en eğlenceli kısımlarından biri statü çalışmasıdır — Keith Johnstone'un "Doğaçlama"sından: karakterin, odadaki diğer insanlara göre kendini nereye koyduğu. O tek karar değişince ses, duruş, bakış, söze girme biçimi — hepsi birden değişir. Aynı repliği bir yüksek statüden, bir düşük statüden söyle; farkı kendin duyarsın.
Ne değildir
- Oyunculuk dersi değil — teknik yok.
- Reji notu değil — "şöyle oyna" yok.
- Method dayatması değil — kimse senden Day-Lewis olmanı beklemiyor.
- Masa başı teori değil — her cevap bedene iner.
Kime uygun
1Yeni bir role hazırlanan oyuncuya.
2Casting'e girecek ve elindeki birkaç sayfadan bir insan çıkarması gerekene.
3Uzun süredir aynı karakteri oynayan ve karakteri tazelemek isteyene.
4Eğitimini almış, tekniği bilen ama karakteri içeriden kuramadığını hissedene.
Anthony Hopkins metni yüzlerce kez okuyup, başka hazırlık yapmıyor; karakter biyografisine inanmıyormuş. Hopkins tarafında değil de Ledger tarafında isen, oynadığın karakteri kusursuz hale getirmek için elinden geleni yapmaya çalışıyorsan. Bir ön görüşme ile neler yapabileceğimize bakabiliriz →
Replikleri yazarlar.
Ama karakteri sen getirirsin.
Sahne ya da kamera öncesi donma ve kaygı bu paketin konusu değil — o ayrı bir damar, onu high performer ile çalışırız.
Öncelikle koçluğun ne olup ne olmadığını merak ediyorsan: koçluk nedir →