Sorun bilgide değil. Bilgi ile gün arasındaki boşlukta.
Neyin iyi geldiğini zaten biliyorsun: erken yatmak, daha az ekran, kımıldamak, düzgün yemek. Bu koçluk sana bunu öğretmez; bildiğin şeyi neden yapamadığını açar. Çoğu zaman eksik olan plan değil, planı taşıyacak bir eksen.
Bu alan benim çekirdeğim değil. O yüzden burada şişirme yok — ne yaptığımı ve nerede başka birine yönlendireceğimi olduğu gibi yazıyorum.
Sağlık ve wellness koçluğu, düzen alışkanlıklarını daha büyük bir hedefe bağlama işidir. Uyku, hareket, beslenme, ekran, dinlenme — tek tek değil, hayatının gittiği yöne göre hizalanır. Mesele "daha disiplinli ol" demek değil; o disiplinin neye hizmet ettiğini netleştirmek.
İlgilenmediği yer de net: teşhis koymaz, diyet yazmaz, antrenman programı kurmaz, hastalık yönetmez. Orası diyetisyenin, hekimin, fizyoterapistin alanı. Koçluk, o uzmanların verdiği planı senin gerçekten yaşadığın bir şeye dönüştürme tarafında durur.
Bir hedef belirleyip ona doğru alışkanlık kurmaktan bahsediyorsan masadayız. Ama iş beslenme reçetesine, kilo verme protokolüne, bir rahatsızlığın yönetimine dayanıyorsa, orada benim derinliğim yetmez — ve yetmediği yerde tahmin yürütmem.
O noktada işi açıkça söyler, doğru uzmana yönlendiririm: diyetisyen, hekim, klinik destek. Dürüstlük burada bir nezaket değil, mesleğin sınırı. Koçluk terapi de değildir; klinik bir kaygı ya da tükenmişlik söz konusuysa orası da terapinin alanı.
ICF ilkeleriyle çalışıyorum; "sınırını bilmek" o çerçevenin parçası. Bir koçun en değerli cümlelerinden biri "bu benim alanım değil, doğrusu şurada" cümlesidir.
Sana hazır bir rutin vermem — onun raf ömrü ilk yoğun haftada biter. Doğru soruyu sorarım; kendi işleyişine oturan, küçük ve gerçekten taşıyabileceğin bir adımı sen kurarsın. Düzen, dayatılan değil sahiplenilen olduğunda kalıcı olur.
Dağınık ve hızlı çalışan bir zihinle yaşamayı içeriden bilirim; bu yüzden "iradeni topla" demem. Düzenin nerede dağıldığını birlikte görür, oraya uyan bir sistemi sen biçimlendirirsin. Yaklaşımım → tam olarak bunun üzerine kurulu.
Kendi düzenini birlikte görmek istersen →İnsanlar "spor düzeni" ya da "uyku" diyerek gelir; birkaç soru sonra ortaya başka bir şey çıkar. Bedenin dağınıklığı çoğu zaman hayatın dağınıklığının yansımasıdır. Eksen netleştiğinde alışkanlık da kendiliğinden sadeleşir.
Bu yüzden iş çoğu zaman burada başlayıp başka bir kapıya → taşınır — yaşam, odak, performans. Hangi kapıdan girersen gir, seni bir tipe sokmam; gözümde tanımsız, yani serbest kalırsın.
Bildiğin şeyi yapamıyorsan, eksik olan bilgi değil. Onu taşıyacak bir eksen. Önce kısa bir görüşmeyle nerede durduğunu konuşalım — gerekiyorsa seni doğru kişiye ben gönderirim.
Ön görüşme planlayalım →